Home Flynn Hobey Media Gastenboek Flynn als pup Hobey als pup Links HomeHallo! Ik ben het vrouwtje van Flynn en Hobey en heet jullie van harte welkom op onze website. Om te beginnen wil ik julllie graag vertellen waar mijn liefde voor het leuke, actieve en lieve kooikerhondje ooit begonnen is.In 2005 begon ik steeds vaker te denken aan hoe leuk het zou zijn om een hond te hebben. Ik woonde op mezelf en had twee schatten van katten, een Perzische kater, Bassie en een poes Cleo die een kruising Siamees was. Ik was dol op mijn twee katten. Bassie is inmiddels niet meer in leven. Hij is dertien en een half geworden. Ook al had ik mijn twee katten, ik miste iets. Ik miste een echt maatje. Katten zijn vrij eigenzinnig en op zichzelf en ik wilde graag naar buiten, lekkere wandelingen maken. Ik wilde meer contact met mijn dier en ik wilde opvoeden en trainen. Voorzichtig begon ik er eens over te praten met mensen van wie ik wist dat ze zouden luisteren. Die mij aan zouden horen zonder meteen met een mening klaar te staan.Mensen van wie ik wist dat ze mij meteen voor gek zouden verklaren sloeg ik nog even over, want: “dat kan toch niet als je alleen bent” of “weet je wel hoe gebonden je dan bent” of “dan moet je door weer en wind naar buiten hoor” of “kun je dat wel betalen”, wilde ik niet horen. Dat waren dingen die ik zelf eerst wilde uitzoeken. Ik wilde eerst gewoon eens met het idee spelen in mijn hoofd. Mijn buurvrouw Corrien was de eerste met wie ik dit besprak. Zij luisterde aandachtig en kon zich mijn verlangen naar een hondje goed voorstellen. Ze wees mij wel op alle dingen die belangrijk waren om rekening mee te houden. Ik had vroeger altijd voor haar hondje gezorgd als zij eens een dagje weg ging. Ze sprak dus uit ervaring. Ook plukte ze meteen een boek uit de kast van Martin Gaus die ik maar eens door moest lezen. Over hoe een hond op te voeden en wat er allemaal bij kwam kijken. Toen vroeg ze mij wat ik dan voor hondje zou willen hebben. Dat wist ik niet precies. Het moest geen grote hond zijn,maar middelgroot. Het karakter was erg belangrijk voor mij. Ik wilde een hond die het leuk vond om te trainen, niet te eigenwijs was en ik wilde geen hond waarvan bekend was dat deze moeilijk alleen kon zijn. Ik was immers alleen en had een fulltime baan. Het voordeel was echter mijn wisselende diensten en mijn werk op tien minuten afstand waardoor ik in mijn pauzes naar huis kon, maar de hond moest in de toekomst wel een aantal uur alleen kunnen zijn. Toen mijn buurvrouw en ik later op de dag naar de stad gingen, kocht ze voor mij een hondenencyclopedie waarin een heleboel rassen met alle kenmerken en karaktereigenschappen vermeld werden. Deze moest ik maar eens goed doornemen. Dat deed ik en daarbij kwam ik toevallig uit op twee Nederlandse hondenrassen. Het Markiesje en het Kooikerhondje. Omdat de laatste mij kwa uiterlijk en grootte meer aansprak ben ik hier meer informatie over gaan verzamelen op het internet en werd helemaal verliefd op het Nederlandse Kooikerhondje. Intussen had ik ook alles doorgenomen wat belangrijk was: Hoe ik het zou aanpakken, hoeveel kosten ik zou gaan maken, bij wie ik mijn hond eventueel zou kunnen toevertrouwen mocht ik eens zonder hond weg willen of moeten.Gelukkig had ik een aantal mensen om me heen die gek waren van honden. Toen kwam het. Ik moest het natuurlijk ook aan mijn ouders vertellen. Ik wist al dat mijn vader absoluut niet van honden hield. Daar moest hij totaal niets van hebben. Ik had me dus ook al voorbereid op een golf van commentaar en ik kreeg gelijk. Zoals je begrijpt was dit zijn eerste reactie. Maar het kon me niets schelen. Mijn moeder raakte veel sneller aan het idee gewend. Zij begreep wel waarom ik een hond wilde hebben.Terwijl ik bezig was met plannen, me inschreef op de puppie wachtlijst van de Vereniging van het Nederlandse Kooikerhondje, zelf bij fokkers informeerde, lid werd van het gezellige kooikerforum er veel over praatte en mijn moeder er ook veel over sprak met mijn vader begon hij te ontdooien en raakte hij ook steeds meer geïnteresseerd. Hij zag immers dat ik het serieus aanpakte en overal rekening mee hield. Op 29 januari 2006 kreeg ik van Cor Bogers, een fokker, een tip over een nestje met alleen maar reutjes wat de dag ervoor op 28 januari geboren was bij een andere fokker in Heiloo. Vol spanning nam ik meteen contact op met deze fokker en na wat gesprekken en email verkeer, kwam ik in aanmerking voor een pup van dit nest. Ik wist nog niet welke pup, want ik had niet de eerste nestkeuze. Loes, de fokker, stuurde mij foto’s van het nestje. Er was wel een pup die mij meteen al opviel. Hij had een brede witte streep over zijn kontje lopen. Meteen ben ik aan het regelen gegaan en plande een hele maand vakantie zodat ik genoeg tijd had om mijn puppie de eerste weken goed te socialiseren en om genoeg tijd te hebben om het alleen zijn rustig op te bouwen.Toen de pups vier weken waren, mocht ik voor het eerst gaan kijken. Die dag kreeg ik voor het eerst mijn hele kleine hummeltje in mijn handen. Wat een gevoel was dat. Wat was ik trots en gelukkig en wat een scheetje was hij. Het was heel toevallig het pupje die mij al opgevallen was op de foto’s. Bij zes weken ben ik weer op puppie bezoek geweest en bij zeven en een halve week mocht ik mijn hondje Flynn mee naar huis nemen. Mijn leven als hondeneigenaar was begonnen en het was heerlijk!Een paar jaar later toen mijn vriend Tomasz en ik verhuisden en we groter woonden kwam Hobey er ook gezellig bij en waren we compleet. Welkom op de website van Flynn en Hobey http://img.photobucket.com/albums/v234/sabje123/DSC06649-2.jpg Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig. |